Άγριοι οι καιροί που διανύουμε.
Καιροί πολέμου.
Εδώ που δεν χωράει ο δισταγμός και η ουδετερότητα,
που οι δειλοί δεν έχουν θέση.
Εδώ που κάθε επιθυμίαη οποία έρχεται σε σύγκρουση με τις αξίες αυτού του κόσμου, συναντάει αυτούς που έχουν ως έργο την καταστολή της.
Αυτούς που και μόνο η ύπαρξη τους, εξευτελίζει κάθε αξιοπρέπεια, επιτηρεί τον συμβιβασμό.
Εδώ που οι επιλογές δεν ορίζονται ως τέτοιες,
ίσως γιατί δεν υπάρχει η δύναμη να σηκωθεί το κόστος τους.
Και αν το στρατόπεδο τις επανάστασης αναγνωρίζει αυτό το κόστος,
Ήρθε η στιγμή και η άλλη πλευρά να το νιώσει στο πετσί της.
Από τον απλό τροχόμπατσο ρυθμιστή της κυκλοφορίας, μέχρι τον τελευταίο, πεταμένο γουρουνοματάαποκαταστάτη της τάξης. Από τον φλώρο γραφιά, μέχρι τον γλοιώδη ασφαλίτη, ΕΥΠατζή ρουφιάνο του κερατά. Απο τον ψαρομένο πρωτοετή, μέχρι τον βαρύμαγκα καριόλη ΕΚΑΜίτη.
Με όλα τα μέσα, παντού και πάντα.
Από σούτια στο δρόμο μέχρι την εν ψυχρώ εκτέλεση. Εντός και εκτός υπηρεσίας.
Στα τμήματα, στους δρόμους που επιτηρείτε, στα σπίτια σας, στα μαγαζιά που τρώτε.
Θα μας βρίσκετε μπροστά σας.
Άγριοι οι καιροί που διανύουμε.
Καιροί πολέμου.
Να θέσουμε εμείς τους όρους.
Να κάνουμε την άρνηση μας πράξη.
ΝΑ ΚΙΝΗΘΟΥΜΕ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ.
-Επιλέξαμε λοιπόν να επιτεθούμε με εμπρηστικό μηχανισμό στο εστιατόριο ‘’Κρεωνίδης’’,
λίγες ώρες πριν πραγματοποιηθεί εκεί συνεύρεση αστυνομικών.
Εμπρηστικοί κύκλοι Αταξίας
πηγή:intymedia
Νοιαζόμαστε για το συνάνθρωπο, αισθανόμαστε και δεν είμαστε παχύδερμα και ζούμε, δεν επιβιώνουμε απλά... Παλεύουμε για τα όνειρά μας και πετάμε κι εμείς ένα λιθαράκι, ενάντια σε όσους ενσαρκώνουν τους χειρότερους εφιάλτες της γενιάς μας... Το να είσαι αντισυστημικός δεν είναι μόδα, είναι ο στοιχειώδης σεβασμός που οφείλουμε απέναντι στους εαυτούς μας και την αξία του ανθρώπου...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου